Perspective

Vooruitzichten 2022: wereldwijde en thematische aandelen


  • De ernstige verstoring van aanvoerketens zal in 2022 waarschijnlijk afnemen.
  • De inflatie blijft in veel sectoren een groot risico; de gestegen inputkosten, vooral die van energie, werken al door in het systeem en zullen tot hogere consumentenprijzen en lonen leiden.
  • De marges zullen onder druk komen te staan, zodat prijszettingsvermogen doorslaggevend wordt.

In de meeste sectoren zal de verstoring van de aanvoerketens in 2022 afnemen

De ernstige verstoring van de aanvoerketens, die grotendeels ontstond door bedrijfssluitingen en transportproblemen als gevolg van de coronapandemie, zal in 2022 waarschijnlijk afnemen.

Het verleden leert dat leveringsachterstanden na perioden van stress vrij snel worden ingehaald doordat de markt zich aan de hogere vraag aanpast en voorraden aanvult. Wij zien geen reden om aan te nemen dat dit in 2022 anders zal zijn; de vrachttarieven beginnen al weer te dalen.

603420_Global_Outlook_NL.png

De energieprijzen zullen echter waarschijnlijk om verschillende redenen hoog blijven. Het economisch herstel drijft de vraag naar olie en gas op, terwijl de groei van het aanbod stagneert. Omdat overheden energiebedrijven stimuleren om meer in hernieuwbare bronnen te investeren, zijn de uitgaven voor traditionele exploratie en productie teruggeschroefd. Het gevolg is dat het aanbod niet alleen krap is maar in veel gevallen ook snel zal dalen, vooral als er emissiedoelen moeten worden gehaald. Zodoende zullen de prijzen voor traditionele energie nog geruime tijd hoog blijven.

Zeker, in de toekomst zullen olie- en gasreserves in de grond nog maar een fractie waard zijn van hun huidige impliciete waarde. Maar voorlopig kan traditionele energie buitengewoon hoge cashflows en winsten genereren. Wij denken niet dat deze visie breed gedeeld wordt.

Inflatie blijft een zorg

Fondsbeheerders vrezen al enige tijd dat de inflatie niet slechts "van voorbijgaande aard" zal zijn en tot dusver zijn de voortekenen niet gunstig. De producentenprijsinflatie in de VS beliep in oktober van maar liefst 8,6%, het gevolg van prijsstijgingen over de hele linie: van energie en grondstoffen tot snel stijgende arbeidskosten.

Dit laatste hadden veel economen niet verwacht, aangezien een flink deel van de beroepsbevolking in de VS en Europa nog niet aan het werk is. De krapte op de arbeidsmarkt heeft tot een sterke opwaartse druk op de lonen geleid. Het gemiddelde uurloon in de VS is inmiddels met 5% gestegen en daar zal het niet bij blijven want door de oplopende brandstof- en huizenprijzen zullen ook de looneisen hoger worden.

Kortom, hoewel de leveringstekorten wat afnemen is de prijsdruk hoog zodat de stijging van de consumentenprijsinflatie naar 6,2% in oktober, het hoogste niveau sinds 1982, ons niet verraste. Het is moeilijk voorstelbaar dat deze trend binnenkort zal omslaan, vooral gezien het snelle economische herstel wereldwijd.

In veel sectoren zullen de marges onder druk komen te staan

De bedrijfswinsten zijn in 2021 opmerkelijk sterk gegroeid. Dankzij de royale monetaire en fiscale stimulering kwam de bedrijfsactiviteit na de goedkeuring van de coronavaccins eind vorig jaar weer snel op gang. Amerikaanse bedrijven in de S&P 500 bijvoorbeeld zijn nu op weg naar een winst per aandeel van 225 USD, 65% meer dan in 2020.

Die hoge winsten in 2021 maken het zeer waarschijnlijk dat 2022 een moeilijk jaar wordt. Niet alleen zijn omdat de marges in de VS weer op recordniveau zijn, maar ook omdat de volledige effect van de hogere grondstofprijzen nog merkbaar moet worden. De krappe arbeidsmarkt, die tot een concurrentie om geschoold personeel leidt, zal de marges nog verder onder druk zetten, vooral in de dienstensector. Dit alles zal het lastig maken de winstgevendheid op peil te houden.

Prijszettingsvermogen zal de komende 12-24 maanden de doorslag geven

Gezien dit alles zijn er duidelijke risico's voor aandelen volgend jaar, vooral omdat de waarderingen nu al behoorlijk hoog zijn (vooral in de VS). De oude beurswijsheid "bull markets don't die of old age" lijkt op dit moment zeker op te gaan.

Sommige bedrijven zullen de komende 12 maanden het hoofd boven water kunnen houden door de hogere kosten door te berekenen aan de consument, die er financieel veelal goed voorstaat en een prijsstijging van 5% misschien acceptabel vindt nu de lonen stijgen.

Maar voor veel bedrijven, vooral in gefragmenteerde sectoren met weinig of geen productdifferentiatie, zal dat niet mogelijk zijn.

In het huidige klimaat lijken basisconsumentengoederen en de industriële sector het meest kwetsbaar voor hogere inputkosten, gezien de scherpe prijsstijging van basisproducten zoals graan en suiker of staal en koper. Het zijn ook sectoren waar de concurrentie hevig is.

Er zijn echter ook uitzonderingen: Nestle kon zijn prijzen in het derde kwartaal 2021 met meer dan 4% verhogen ten opzichte van 2020 dankzij zijn sterke positie op de wereldwijde koffiemarkt, terwijl andere spelers in de sector zoals Unilever of Proctor & Gamble amper in staat waren iets aan hun prijzen te doen.

De beste voorbeelden van prijszettingskracht zijn misschien wel te vinden in de technologiesector, vooral bij de dominante zogeheten megacap-platforms. Softwarebedrijven zoals Microsoft of Adobe, die onmisbare producten en diensten leveren aan bedrijven, overheden en huishoudens, hebben een unieke positie omdat ze hun abonnementstarieven jaarlijks kunnen verhogen.

Of denk aan de handvol zeer grote internetplatforms zoals Alphabet, het moederbedrijf van Google, die de digitale advertentiemarkt beheersen (die het belangrijkste kanaal voor adverteerders van groot tot klein aan het worden is). In de eerste negen maanden van het jaar steeg de omzet van Google met 45% ten opzichte van een jaar eerder, mede dankzij zijn sterke prijszettingskracht.

Veel andere software-, internet- en halfgeleiderbedrijven zijn in staat hun prijzen van tijd tot tijd op te hogen en tegelijkertijd hun kostenstijging zeer beperkt te houden. Deze sectoren zullen het komende jaar een vruchtbaar terrein voor de jacht op groei blijven.

Megatrends in hogere versnelling

Los van de uitdagingen op korte termijn zijn er enkele structurele factoren die de komende tien jaar en daarna een grote impact op de aandelenmarkten zullen hebben.

De meeste van deze trends (vaak megatrends genoemd) zijn allesbehalve nieuw. Klimaatverandering, energietransitie, demografische veranderingen, innovatie in de gezondheidszorg, digitalisering, automatisering en verstedelijking staan al jaren hoog op de agenda. Hun relevantie neemt echter exponentieel toe naarmate de bevolking groeit. In sommige gevallen heeft de pandemie het veranderingsproces alleen maar versneld.

Hoewel de uitdagingen waarvoor we staan enorm zijn en snel en op mondiaal niveau actie vereisen, is er genoeg reden om optimistisch te zijn. We leven immers in een gouden tijdperk van innovatie, zoals blijkt uit het feit dat er slechts negen maanden na het opduiken van Covid-19 al een revolutionair vaccin beschikbaar was.

De convergentie van technologische ontwikkelingen op het gebied van rekenkracht, connectiviteit, bandbreedte, geheugen, snelladen en software heeft in allerlei sectoren geleid tot golf van innovaties, waarvan de meeste een paar jaar geleden nog ondenkbaar waren.

Het Covid-19 vaccin had niet kunnen worden ontwikkeld zonder DNA sequencing-technologie. Of neem de energietransitie: die is mogelijk vanwege de ongekende vooruitgang op het gebied van batterijcapaciteit, hernieuwbare opwekkingscapaciteit en grid-technologie. De wereldwijde transformatie is in volle gang. Het is een brede verandering in alle sectoren van de samenleving die nog lang gaat lang duren.

Vanuit beleggingsoogpunt biedt dit enorme kansen. Als onze inschatting klopt, kan beleggen in bedrijven die aan deze megatrends blootstaan kans bieden op aanzienlijk hoger rendement dan een traditionele aandelenindex.

Tot slot: actief aandeelhouderschap loont

Een oud Engels gezegde luidt: "Wie niet met anderen spreekt, komt niets te weten." Dat geldt zeker voor beleggen. Toch is het verbazingwekkend hoe vaak er geen dialoog is tussen beleggers en het management van de bedrijven waarin ze beleggen. Van oudsher maken beleggers in beursgenoteerde bedrijven hun mening vooral kenbaar via volmachtstemmen. En daarbij stemden en stemmen ze nog steeds meestal met de directies mee.

De complexe, snel veranderende wereld vraagt echter om een systematische, constructieve dialoog tussen kapitaalverschaffers en het bedrijf waarin ze beleggen. Een directie beseft misschien niet waarom bepaalde kwesties, zoals duurzaamheid of maatschappelijk welzijn, vanuit beleggersoogpunt belangrijk zijn.

Aan de andere kant beseft een belegger misschien niet hoeveel een bedrijf doet om zijn ondernemingsmodel bij te sturen om het aan te passen aan de uitdagingen waarvoor we staan. Beleggen houdt niet op bij het kopen van een aandeel. Actief aandeelhouderschap is een must.